بسطاء بقلم الراقي علي عمر

 بُسَطاءُ ..

عالِقونَ في أتونِ الجَلْجَلَةِ والصَّخَبِ 

في غَمرةِ الآهاتِ 

نسقُطُ منَ الأعلى إلى الأسفَلِ 

كأوراقِ الخَريفِ 

على شجرةِ الضَّوضاءِ 

و الضَّجيجِ والضَّجَرِ 

قَناديلُ باهِتَةٌ ونُجومٌ ذابلةٌ 

نلهَثُ خلفَ السَّرابِ 

نحلُمُ بابتِسامةِ فَرَحٍ على وجهِ الحَياةِ

بفَجْرٍ ، برَبيعٍ عاطِرٍ 

لِيُنيرَ دُروبَ الحُزْنِ 

و حُقولَ اليأسِ 

يُعيدَ النَّبضَ و يُحيِيَ وطناً

اعتصرَهُ اليَباسُ و أحرقَهُ القَدَرُ

//علي عمر //

                   Ên sade...

Di nav agirê deng û qîrînê de asê mane

Di nav axînan de

Em ji bilind ber bi nizm ve dikevin

Wekî pelên payîzê

Li ser dara şematê 

Û bolan û bêzariyê

Fenerên lawaz û stêrkên vemirî

Li dû mîrajê bêhna xwe vedidin

Em xewina devkeniyê ,şahiyê li ser rûyê jiyanê dikin

Ji sibehekê, ji biharek bîhnxweş

Ji bo ronîkirina rêyên xemgîniyê

Û zeviyên bêhêvîtiyê

bo dillêdanê vegerîne û vejîna welatekî

Ku ji hêla bêzariyê hate guvaştin , 

Û hatiye şewitandin ji layê narvînê ve 

Wergêr : M. Reşîd Bavê Sobar !!!